و در حديث ديگر فرمود : هرگاه قصد كار خيرى كنى به تأخير مينداز ، به درستى كه بسيار است كه حق‌تعالى مطّلع مىشود بر بنده‌اى كه او به طاعتى مشغول است مىفرمايد : به عزّت و جلال خودم قسم بعد از اين عمل تو را عذاب نكنم هرگز ، و اگر گناهى را قصد كنى آن را ترك كن ، زيرا بسيار است كه حق‌تعالى مطّلع مىشود بر بنده‌اى و او را مشغول معصيتى مىيابد ، مىفرمايد : به عزّت و جلال خود قسم كه بعد از اين عمل تو را نيامرزم هرگز « 1 » . و حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام فرمود : كسى كه قصد عمل خير نمايد آن را زود بجا آورد كه هر چيز كه در آن تأخير شد شيطان را در آن مهلتى و انديشه‌اى هست « 2 » . و در حديث ديگر فرمود : خدا خير را بر اهل دنيا سنگين كرده است ، چنانچه در ميزان اعمال ايشان در قيامت سنگين است ، و شر را بر اهل دنيا سبك كرده است ، چنانچه در ميزان اعمالشان سبك است « 3 » . و از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه : بپرهيز از دو خصلت : از ضجر و دلتنگى ، و از كسل و تنبلى ، به درستى كه اگر ضجر مىكنى بر هيچ حقّى صبر نمىتوانى كرد ، و اگر كسل مىورزى هيچ حقّى را ادا نمىتوانى كرد « 4 » . يا أبا ذر ركعتان مقتصدتان في تفكّر خير من قيام ليلة و القلب ساه .

--> ( 1 ) اصول كافى 2 / 143 ح 7 . ( 2 ) اصول كافى 2 / 143 ح 9 . ( 3 ) اصول كافى 2 / 143 ح 10 . ( 4 ) بحار الانوار 73 / 195 ح 2 .